Toen ik de laatste slok nam van mijn glas gezoet stierensperma, slijmerig en witte drap, bedacht ik me dat ik er toch weer een stuk liberaler op ben geworden wat eten en drinken betreft. Thee met zout is in Rajastan schijnbaar normaal. Nou ja, thee is dan voornamelijk buffelmelk met kardamom and gember natuurlijk. Voor de rest geitenhersenen en kippenpoot eten tussen enorme hokken stinkende levende kippen, drinkyogurt met vermicelli en een bol ijs, chocolademelk met cashewnoten, pasta met stukken kippenbot, schaarijs met pindas en rozensiroop en currys waar een laag olie van een halve centimeter op staat. India is een groot culinair avontuur. Er zijn zoveel kleine hapjes en dingetjes en snacks en rare mondverfrissers en pruimtabak en pickles voor bij het eten en chutneys en variaties en opties in alles wat ik eet dat ik er gans duizel van wordt. En de grootste verassing is natuurlijk hoe het gerecht dat je bestelt deze keer weer is. Want niets is zeker. Zoals je bij McDonalds met zekerheid kan voorspellen wat je gaat krijgen als je menu A, B of C bestelt, zo groot is de onzekerheid in India. McDonalds en India vormen de twee uiteresten op de schaal van culinaire voorspelbaarheid.

 

Mijn laatste plezante proefontdekking is paan. Paan is, ja... wat is paan. Paan is aan de ene kant een soort hapje, bijna een amuze geuille (? - Maddy help!), zon klein Frans hapje dat in zn geheel op een lepel past. Heel geraffineerd en verfijnd enzo, en gemaakt van heel veel verschillende onderdelen. Het verschil is dat je paan eet na de maaltijd, als een soort digestief en als mondverfrisser.

Een andere manier om paan te omschrijven is een hele hoop vieze smurrie in een opgevouwen groen blad.

Overal in de stad zijn paan-kraampjes, wier uitbaters op uwer verzoek een paan naar uw gading samenstellen. Veel keuzes, maar een paar onderdelen staan vast. Om te beginnen is er het blad, een 10cm groot blad, naar ik hoor zeggen van de Betel-boom of ,-struik of ,-plant. Daar op smeert de paanconstructeur eerst wat witte en rode saus. De witte saus is vermalen kalk met water (?). De rode saus is gemaakt van de pit van weer een ander soort plant. Vervolgens komt dan een scala aan ingredienten, mondverfrissers als dahl (kleine zoute linzen), venkelzaden, tutti-frutti (wat bij ons in de nougat zit), hele dunne schijfjes betelnoot, grafiet of steenkool ofzo, en nog een aantal andere dingen waarvan ik nog steeds niet snap waarvoor ze dienen. Als laatste een soort mentolpoeder. Stoere mannen nemen paan masala. Dat betekent dat er ook pruimtabak in hun paan gaat. Maar ik ben natuurlijk geen stoere, maar wel een hele gezonde man dus ik neem geen pruimtabak.

Dan vouwt de man het overvolle blad dicht en stop je het in een keer in je mond. Een smaakexplosie. De eerste keer dat ik paan at had ik het gevoel dat mijn ogen een stukje uit mijn oogkassen sprongen. Dit gevoel was natuurlijk gecombineerd met de sterke neiging om het hele zaakje in het gezicht van de eigenaar van het kraampje te spuwen.

Maar goed even doorzetten en dan heeft het wel wat. En je kan er heel lang mee doen, want je bent niet zomaar van die noten en venkelzaden af.

 

Paan is een leuke versnapering en de rest van het eten is ook vermakelijk. Toch zou een bruine boterham met appelstroop er inmiddels ook wel weer in gaan. En een glas pils trouwens ook. Een goed moment dus om maar weer eens huiswaarts te keren.

 

En dat drankje was natuurlijk geen echt stierensperma. Er zijn hier namelijk zo weinig stieren dat het moeilijk zou zijn om daar een lucratieze handel in op te zetten. Het zou meer iets worden voor de elite dan, niet voor de gewone man op de straat, zoals ik. Wat het wl was is ook wel interessant om te vermelden. Zoals iedereen die weleens tuinkers heeft verbouwd weet, vormt zich na een dag of twee-drie een soort glibberig laagje om het zaadje heen. De Indiers hebben een soort zaadje gevonden dat kleiner is dan tuinkers en meer dril produceert. En die zaadjes worden onkiemend en al in een glas zoete melk gegooid. Het resultaat houdt dus het midden tussen een soort kikkerdrilmelk, gelatinedrap en behanglijm. Heerlijk! Maar niet heus....